227 فصل فى الالتباس ( 689 ) اشارت در بيت شطح اتّحاد است . كلام مستهتر « 4 » آنست كه خود را به همهء صفات از معشوق پر بيند . مجنون ابن عامر اين معنى در عشق ليلى نموده است ، آنجا كه گويد - اينست شعر : روحها « 7 » روحى و روحى روحها * من رأى روحين عاشا فى بدن « 8 » ؟ و در آن حديث « لا يزال العبد يتقرّب » اين معنى موجودست . و مع ذلك آنك حقّ را معاينه كرد بعيان او ، جميع وجودش از عين حقّ سرمديّت گشت . آن چشمها از نور جمال حقّ مملو گشت . آن چشم چون خود را ببيند ، چنان پندارد كه خود مرآت ازلست « 11 » از غايت عيان حقّ . ( 690 ) در آوردين ( ؟ ) رستهء بازار نخّاسان چين و بلغار ازل جز يوسفان مصر عشق نفروشند ، و جز حديث « وَ لَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَ هَمَّ بِها » « 14 » ننيوشند . آنك ايشان را فروشد « 15 » ، ارزان خريست . و اگر نه جان جانان چون فروشد « وَ شَرَوْهُ بِثَمَنٍ بَخْسٍ » « 16 » ؟ بينندگان جان باز بردى آن نگار

--> ( 4 ) مستهتر A : يستهتر SM ( 7 ) روحها . . . روحها SM : روحه . . . روحه A ( 8 ) بدن SA : بدنى M ( 11 ) جميع وجودش . . . مرآت ازلست SM : فجميع وجوده يكون عيونا سرمدية مملوة من جلال الحق ، فأبصرت العيون نفسها كانها المرئى الذى عاينته A ( 14 ) وَ لَقَدْ هَمَّتْ . . . سورهء 12 ( يوسف ) آيهء 24 ( 15 ) فروشد M : فروشنده S ( 16 ) وَ شَرَوْهُ . . : ايضا ، آيهء 20